In Knysna zijn we nog op bezoek geweest bij Karel en Monique een vriendelijk Nederlands echtpaar die ons hebben verwend met een bakkie koffie met gebak op zijn Hollands! We hebben het huis bekeken dat zij huurde in een mooie buurt wat wel wat weg heeft van Port Zeelande. Uiteraard liep dit uit zodat we Gansbaai niet meer konden halen en Witsand, het dorp uit een gelijknamig nummer van Stef Bos aan de monding van de Breede rivier een goede vervanger was. We hebben de onbevlekte oever van de Breede gevolgd tot aan het strand en de baai waar van Juni tot November de Walvissen kalveren. Zeer de moeite waard.
Hier in Witsand hebben we overnacht in een vakantiehuis van Barry's voor 12 personen, voor een Backpackersprijs. De volgende dag zijn we al vroeg op pad gegaan over een grondpad van 69 kilometer lang. Halverwege bij het gehucht Malgas zijn we de rivier overgestoken met de laatste handgetrokken pont van Zuid-Afrika. We hebben lang over dit grondpad gedaan, want het was schitterend en we moesten iedere keer stoppen om foto's te nemen. Toen kwamen we aan in Bredasdorp, hier hebben we lekker wat gegeten en koffie gedronken. Toen op naar Gansbaai, Pearly Beach. Maanden geleden hebben Jan Paul en ik een huis gezien op internet wat we alletwee super vonden. Een Kaaphollandse woning op 6 hectare grond. We zijn brutaal geweest en zijn gewoon bij het makelaarskantoor binnengestapt. En geen probleem, we konden gaan kijken samen met makelaar Chris Barnes. In het huis woont nog steeds de eigenaar, een gepensioneerde veearts met zijn vrouw. De man had na zijn pensioen gefokt met race-paarden (zeer succesvol) en wil nu kleiner wonen. We werden vriendelijk onthaalt en de veearts (82 jaar) vertelde alle mogelijkheden die we zouden kunnen hebben met al zijn land, vooral omdat er volop water beschikbaar is wat in Afrika goud waard is. Hij zei: ik heb nog steeds 4 race-paarden en als jullie mijn huis kopen dan krijg je van mij één van die paarden erbij. Het was zoals verwacht een prachtig huis, maar van binnen moest het nodige gebeuren. De locatie was ook heel erg mooi, maar het is wel erg in the middle of nowhere gelegen, het ligt op zo'n 2 uur van Cape Town vandaan. Daarna zijn we nog met de makelaar, Chris een stuk grond van 64 hectare gaan bekijken wat te koop is voor 1,6 miljoen rand en bij de buren (een Zwitser) geweest om te praten over emigreren en wat we het beste konden doen volgens hem. Daarna zijn we bij Chris en zijn vrouw thuis op de thee geweest. Hij woont op een kleine boerderij met paarden. Schitterend! We hebben hier zoveel tijd doorgebracht met deze aardige mensen, dat we pas laat in de auto zaten. We kwamen om 23.00 uur pas in Paarl aan. Weer bij dezelfde plek als waar we de reis begonnen zijn alleen nu in een andere cottage, iets kleiner maar ook schattig en weer met het prachtige uitzicht, we kijken nu recht op het huis van ex-president De Klerk en op de Paarlberg.
Vrijdag 13 januari hebben we Robert, die al die tijd in Paarl verbleef weer gezien. Hij had lekker vers brood, croissants en eieren meegenomen voor het ontbijt. Helaas had hij nog een laatste werkdag. JP is met hem een dagje meegegaan om eens te kijken bij al die producenten/ boeren die tafeldruiven leveren aan Capespan, het bedrijf waar Robert voor werkt. Ik ben met de kinderen bij het huisje gebleven, lekker gerommeld, gezwommen in het zwembad en met de kinderen boodschappen gedaan in Paarl. Dat was wel wat want ik moest natuurlijk links rijden. En dat had ik nog nooit van mijn leven gedaan. De kinderen vonden het superspannend. Het rijden ging wel hoewel ik in plaats van de richtingaanwijzer iedere keer de ruitenwisser aandeed net zoals JP in het begin had. Dat is behoorlijk lastig. En eigenlijk had ik er geen idee van hoe ik moest rijden, dus we gingen gewoon op goed geluk. Na wat rondgereden te hebben kwamen we gelukkig bij een supermarkt en nadat we daar inkoopies gedaan hadden zijn we op goed geluk teruggereden.
's Avonds kwamen Janneman, Louise en Amy bij ons voor een braai. En het was weer baie lekker. Ons het baie lekker gekuier. Maar natuurlijk weer te laat naar bed en weer wat wijn op dus nu zijn we best een beetje moe. Of tenminste nergens geen zin in. Dus vandaag lekker een beetje gehangen met zijn vieren en vanavond natuurlijk hoe kan het ook anders: een braai!
Waarschijnlijk nemen we morgen afscheid van Janneman, Louise, Willeman en Esmee. En gaan we daarvoor nog even naar Kaapstad. Maar ja, dat weet je niet zeker, want hier weet je het nooit, het kan zo weer veranderen. Een ding is zeker maandag op dinsdagnacht zitten we in het vliegtuig: KLM vluchtnummer KL598. En dat is eigenlijk best een nadeel. Heen vlogen we lekker overdag maar nu vertrekken we uit Kaapstad om 00.45 uur en komen we dinsdagmorgen om 11.35 uur aan. De kinderen zullen wel gebroken zijn, want echt lekker slapen doe je in zo'n vliegtuig niet en het is 's avonds al laat. Maar ja, we zullen zien. We hebben in ieder geval een supervakantie gehad in een prachtig land.. De natuur is hier fantastisch, het verschil in landschap, de dieren die je hier overal zomaar tegenkomt. Struisvogels, bavianen, schildpadden, kamelen, roofvogels, uilen, pinguïns, dolfijnen, walvissen, zeehonden, gewoon zo als je buiten bent en niet in de dierentuin. Ongelofelijk! Mocht iemand nog aarzelen om naar Zuid-Afrika te gaan, GAAN! Het is hier schitterend. Voor de criminaliteit of wat je daarover hoort, luister er niet naar. En het grappige is dat de Zuid-Afrikanen precies hetzelfde horen als zij Nederland gaan bezoeken. Dan wordt er tegen hen gezegd kijk uit, veel criminaliteit, drugs, zakkenrollers enz. Het is jammer dat mensen elkaar bang maken door zulke verhalen de wereld in te helpen.. Wij zijn geen moment bang geweest of hebben we ons bedreigd gevoeld. Maar wij kunnen nu alleen iets zeggen over de Westkaap en de Tuinroute, in noordelijker gelegen provincies schijnt het wel een drama te zijn, er gebeuren daar nog altijd de zogenaamde "plaasmoorden", zoek dit even op met Google. De blanken daar schijnen het niet makkelijk te hebben, maar we horen daar in Nederland eigenlijk weinig over.
En zo zijn die 5 weken dan toch voorbij gevlogen en vliegen we over 2 dagen al weer naar Nederland. Ben benieuwd hoe dat is om weer thuis te zijn, zal het grijze weer en de kou tegenvallen en kijken we met heimwee terug naar dit mooie warme land of zullen we blij zijn dat we weer thuis zijn en ons verblijf hier alleen als een lekkere vakantie herinneren? We willen graag iedereen bedanken die meegekeken en gereageerd heeft via de website. Als we naar zo´n internetcafé gingen keken we echt weer uit naar de berichten. Het was hartstikke leuk om jullie reacties te lezen. Het was voor ons ook leuk om het thuisfront op deze manier op de hoogte te houden en ook erg makkelijk want we hebben nu gelijk een soort van herinnering, een fotoboek inplakken komt er bij ons meestal toch nooit van. Tot over een paar dagen iedereen, bye bye......
Na twee dagen in Knysna geweest te zijn, in de regen, zijn we doorgereisd naar Plettenbergbaai. En daar hadden we ook weer een dag regen, niet te geloven. Toch hebben we 's middags Monkeyland bezocht. We hadden een prachtige uitleg van een afrikaanstalige gids uit Namibie die echt verschrikkelijk veel wist en het was echt super interessant. Door dit park moesten we over een hangbrug lopen in de mist en regen. Het was werkelijk alsof we in de film: "Gorillas in the mist" zaten, prachtig! Sowieso deze tuinroute is geweldig. Dit is het mooiste gebied tot nu toe, echt schitterend. En volgens mij zitten de superrijkste Afrikanen hier, want om te overnachten is het best prijzig. Gelukkig hebben we na lang zoeken iets gevonden. Het heet Keurbooms Hotel en het kost 450 rand (60 euro) per nacht, inclusief ontbijt. De beheerder hier is een dubbelganger van de inmiddels overleden Bram van Leeuwen, Prince de Lignac. Een alleraardigste man. In de tuin zijn hier een paar braaiplaatsen en daar kunnen we gebruik van maken en hij komt met werkelijk van alles aan, borden, servetten, bestek, we mogen de koelkast gebruiken, wat een gastvrijheid. Dus mocht je ooit hier in de buurt komen gaat hier allen naartoe, een echte aanrader qua gastvrijheid. En nog met zwembad ook.
Maandag 9 januari hebben we het Elephant Sanctuary bezocht. Je mocht samen met de olifanten lopen, met hun slurf in je hand. Je mocht ze aaien en voeren. Eventueel kon je ook op hun rijden, maar dat hebben we niet gedaan. Het was behoorlijk prijzig en dan zat je nog achter zo'n begeleider z'n rug. Het was heel mooi. 's Middags hebben de kinderen in het zwembad gezwommen en wij hebben 2 flessen wijn er doorgegooid en heerlijk heel de middag zitten te braaien.
Dinsdag 10 januari, we zijn vandaag naar vogelpark Birds of Eden geweest. Dit is een groot stuk bos/ oerwoud met daarover een net. Dit is werkelijk schitterend en echt het mooiste van deze 3 parken. Het is of je het hof van Eden binnenloopt. Na een tijdje hier rondegelopen te hebben vloog er ineens een kakatoe op mijn schouder en die is voor de resterende anderhalf uur niet meer van mijn schouder geweest. Kroelen, onder zijn vleugels kriebelen, op zijn koppie aaien hij vond het allemaal best. Behalve kinderen daar vond hij niks aan. Met pijn in m'n hart heb is afscheid genomen, ik had hem zo mee willen nemen, wat een leuke vogel. Hierna wilden we gaan kanoen. Bij de verhuur aangekomen, verhuurde ze geen kano's meer. Dat was echt jammer, ze hadden alleen motorbootjes. Toen zijn we maar naar het strand gegaan. Dit was ook prachtig, alleen mocht je niet te ver de zee in. Waarom weet ik niet. Later hebben de kinderen nog heerlijk gezwommen in het zwembad. En nu willen ze niet meer ergens anders naartoe voor de rest van de vakantie. Maar helaas morgen gaan we weer richting Paarl. We willen morgen dan nog een overnachting doen in Gansbaai, Pearly beach.
En nog even voor thuis, Jacqueline als je dit leest hoe gaat het met Siem, ik heb je mobiele telefoonnummer niet anders had ik je een sms-je gestuurd. Ik hoop dat alles goed is verlopen. Groetjes van ons allemaal.
We zijn gisteren nog vergeten te vertellen dat Robert na ons verblijf in Lamberts baai niet meer met ons mee reist.. Hij is gewoon weer aan het werk in Paarl en omstreken voor Cape Span.
Vanmorgen om kwart over negen vertrokken uit Swellendam en om een uur of half twaalf waren we in Mossel baai. Wat een tegenvaller het is mistig en het regent en het is nu half vijf en er is nog niks veranderd. We hebben een tijdje in een shopping mall gelopen, wat een armoede als het regent. We hebben wel een heel mooi bed and breakfast gevonden in het centrum van Mossel Baai genaamd the Green Door. Nog twee nachtjes en dan is Laura jarig. Ze is bang dat ze voor haar verjaardag niks zou krijgen, maar natuurlijk hebben we voor haar een verrassing!! En een echt feest doen we thuis weer wel. (met lekkere Afrikaanse wijn!)
Tjongejonge we hebben het hardstikke druk. Maar wat is het hier fantastisch. We zijn echt super ontvangen door Robert. Hij heeft echt overal aan gedacht. En we hebben nu een druk programma om deze week een hoop te zien. Wat de meeste indruk maakt op mij is toch vooral de warmte en hartelijkheid van de Afrikaanse mensen. We hadden deze week fees bij Willeman en Esme en gisteren bij de familie Palm op visite. Overal kunnen we zomaar aanschuifen voor de braai. We worden omhelsd en iedereen is zo aardig, ongeloofelijk. Daar kunnen wij nog wat van leren. Ook man en vrouw zijn heel lief voor elkaar en vloeken is hier niet echt netjes. Vandaag gaan we Franschhoek en Stellenbosch iets beter bekijken. We blijven iets langer dan gepland hier en dat is tot donderdag i.p.v. dinsdag want anders hebben we hier niet alles gezien. Vanaf donderdag gaan we naar Lambertsbay om kerst te vieren en daar rond te kijken en om ook wat aan het strand te liggen en misschien voor JP wel wat vissen, want dat is een visgebied. Voor de rest weten we ongeveer wat we gaan doen maar daarover later meer. Groeten en fijne kerst voor iedereen. Wij hebben het in ieder geval super. En ik ben blij dat het met mijn diertjes ook goed gaat. Zou het met Nero onze pony ook zo goed gaan? Ik hoop van wel....
Eindelijk we zijn gepakt, we kunnen vertrekken. En eindelijk tijd gevonden om een stukkie te typen.
Huisje is gepoetst, als je eenmaal begint blijf je bezig, even dit even dat. Maar nu is het klaar en sta ik te stuiteren want ik heb echt enorme zin om te gaan. Het is zo spannend. We gaan echt vol verwachting er naar toe.
Ontzettend veel mensen kwamen ons vandaag gedag zeggen en dat was ook erg leuk. Heel lief dat iedereen zo meeleeft met ons avontuur.
Alleen hebben we nog een klein probleempje......wil er iemand mee om de koffers te sjouwen, want die zijn NIET TE TILLEN...
ha...ha...ha...geintje!!!! Tot nieuws uit Suid Afrika.
Weblog Caroline 
